Wykrycie kłamstwa nie zawsze jest łatwe. Ludzie często zwracają uwagę na takie sygnały, jak kontakt wzrokowy, nerwowe gesty czy ton głosu, ale prawda jest taka, że te wskaźniki bywają zawodne. Niektórzy ludzie mogą sprawiać wrażenie spokojnych, gdy kłamią, podczas gdy inni wydają się zdenerwowani nawet wtedy, gdy mówią prawdę. Z tego powodu różni specjaliści psychologii behawioralnej sugerują, aby zwracać większą uwagę na zadawane pytania niż na gesty rozmówcy.
W ostatnich latach badacze i eksperci w dziedzinie komunikacji i języka zauważyli, że pewne pytania strategiczne mogą znacząco zwiększyć prawdopodobieństwo wykrycia niespójności w czyjejś historii. Istnieje prosta technika oparta na dwóch kluczowych pytaniach, która pomaga wykryć sprzeczności, gdy dana osoba nie mówi całej prawdy.
Zasada tej metody jest prosta: kłamstwo wymaga większego wysiłku umysłowego niż mówienie prawdy. Kiedy ktoś wymyśla historię, musi pamiętać szczegóły, które właśnie wymyślił, zachować spójność narracji i odpowiadać na nowe pytania, nie zaprzeczając temu, co już powiedział. Proces ten wymaga większego poziomu koncentracji i pamięci niż zwykłe opowiadanie o tym, co się wydarzyło.
