Pierwszym pytaniem, które niektórzy specjaliści zalecają, jest poproszenie osoby o powtórzenie historii, ale w odwrotnej kolejności. Na przykład, jeśli ktoś opowiada, co wydarzyło się w danej sytuacji, można poprosić go o opisanie wydarzeń, zaczynając od końca i przechodząc krok po kroku wstecz.
Ta strategia działa, ponieważ osoby mówiące prawdę zazwyczaj łatwiej zapamiętują rzeczywiste wydarzenia, nawet jeśli zmieniają kolejność narracji. Natomiast osoby, które wymyśliły historię, mogą mieć trudności z jej uporządkowaniem, ponieważ relacja nie opiera się na prawdziwych wspomnieniach, lecz na improwizowanej konstrukcji.
Próba rekonstrukcji historii w odwrotnej kolejności zwiększa wysiłek poznawczy, co może prowadzić do dłuższych pauz, sprzeczności lub luk w narracji. Te niespójności nie dowodzą automatycznie, że ktoś kłamie, ale mogą wskazywać na konieczność bliższej analizy historii.
Drugie kluczowe pytanie polega na pytaniu o nieoczekiwane lub bardzo szczegółowe szczegóły dotyczące tego, co się wydarzyło. Możesz na przykład zapytać, kto jeszcze był obecny, co działo się wokół nich w tym czasie lub co wydarzyło się bezpośrednio przed lub po opisywanym zdarzeniu.
